Udostępnij Udostępnij Udostępnij Udostępnij Print

Potencjał rynku Rapid Prototyping

-- czwartek, 01 maj 2008

SLS DOSKONAŁĄ TECHNOLOGIĄ WYTWARZANIA PRZEDMIOTÓW

Nieustanny rozwój technik przyrostowych spowodował, iż laser zaczęto wykorzystywać do spajania materiałów takich jak proszki poliamidowe, proszki aluminiowe, mieszaniny tych proszków, a nawet metale.

Kiedy ponad 20 lat temu Charles Hull zaobserwował zjawisko utwardzania powłok polimerowych światłem UV, nikt wówczas nie zdawał sobie sprawy jak bardzo przysłużył się do narodzenia nowej dziedziny a mianowicie technologii przyrostowych. Już w tamtych latach powszechne stało się wykorzystywanie promieni laserowych z zakresu pasma UV do utwardzania polimerów w drukarkach 3D. Nieustanny rozwój technologii przyrostowych spowodował, iż laser zaczęto wykorzystywać do spajania innych rodzajów materiałów jak na przykład proszki poliamidowe, proszki aluminiowe, mieszaniny tych proszków, a nawet metale. W ten sposób narodziły się kolejne technologie Rapid Prototyping: SLS - Selektywne Spiekanie Laserowe (z ang. Selective Laser Sintering) oraz SLM – Selektywne Topienie Laserowe (z ang. Selective Laser Melting).

W metodach tych następuje przejście materiału od stanu stałego (proszek), poprzez stan płynny, ponownie do stanu stałego (spiek). Na platformie roboczej urządzenia, za pomocą specjalnego wałka rozprowadzana jest warstwa proszku, która jest następnie miejscowo spiekana wiązką lasera z zakresu podczerwieni. Wiązka lasera prowadzona jest po powierzchni proszku zgodnie z wprowadzonymi wcześniej i odpowiednio skonfigurowanymi informacjami (tzw. bitmapa), przy czym następuje także spiekanie poprzednio naniesionej warstwy. Dzięki temu uzyskuje się jednolitą bryłę tworzonego materiału. Dobór odpowiednich parametrów wiązki laserowej pozwala na stopienie lub spieczenie w ściśle określonych obszarach cząsteczek proszku.

Producentem maszyn wykorzystujących powyższą technologię jest niemiecka firma EOS GmbH. Oferuje ona trzy rodzaje systemów klasyfikowanych w zależności od rodzajów użytych materiałów eksploatacyjnych.

Pierwsze rozwiązanie to systemy tzw. P (Plastik) np.: Formiga P 100, Eosint P 390, Eosint P 700, w których wykorzystuje się następujące proszki: poliamid, poliamid wzmacniany włóknem szklanym, poliamid wzmacniany włóknem węglowym, alumide (mieszanina poliamidu i proszku aluminiowego), polistyren (proszek do metody traconego wosku). Materiały wykorzystywane w tych urządzeniach pozwalają na produkcję w pełni funkcjonalnych prototypów o dobrych właściwościach mechanicznych i termicznych. Dodatkowe wzmacnianie szkłem bądź włóknem węglowym podnosi odporność termiczną i wytrzymałość mechaniczną pozwalając na wykorzystanie takich części przy testach z wysokim obciążeniem termicznym. Z kolei materiał PA 2210 FR (fl ame resistant) pozwala drukować części o właściwościach ognioodpornych. Powyższe materiały dają użytkownikowi nieograniczone spektrum zastosowań. Większość obudów różnego typu urządzeń powstaje właśnie po analizie modeli wydrukowanych za pomocą drukarek 3D. Odbiorcą bez wątpienia może być cały sektor elektroniczny. Innym potencjalnym odbiorcą jest medycyna czy biura architektoniczne. W ostatnim przypadku mamy do czynienia z produktem końcowym, którego ręczne wykonanie jest czasochłonne i często nie daje powtarzalnych części.


Przeczytaj także

 

Zobacz także

  •   Wydarzenia  
  •   Katalog  

Wydarzenia

Katalog

Sparkrobots
Sparkrobots
Roździeńska 1B
40-382 Katowice
tel. 570 670 969

zobacz wszystkie



O nas   |   Reklama   |   Mapa strony   |   Kontakt   |   Polecane strony   |   RSS   |   Partnerzy   |   
Copyright © 2003-2022 Trade Media International
zobacz nasze pozostałe strony
Trade Media International Inżynieria & Utrzymanie Ruchu Control Engineering Polska MSI Polska Inteligentny Budynek Design News Polska Almanach Produkcji w Polsce